Eddy de Beus (29 juni 1951 – 17 september 2026)

EEN SCHIP VOORBIJ DE HORIZON

Zeg je Eddy, dan zeg je
landman, zeeman, barman.
Vriend, vader, opa, daar hoefde
hij geen moeite voor te doen, hij
was het allemaal, en niet zomaar
een mooi weer vriend, nee, juist
ook als er donkere wolken hingen
gaf hij thuis. Geen klop op de
deur die hij niet beantwoordde.
In zijn werk was hij een voorbeeld
voor velen: mensen het naar hun
zin maken én hen vermaken. Daar
vond hij, al dan niet met gein, vol-
doening in. De Veluwe was zijn
thuis maar zijn hart maakte een
sprongetje zodra hij zijn oude
woonplaats Maastricht aandeed.
Lieve Eddy, die zo van reizen
hield, is het schip ingestapt dat
geen havens aandoet, wellicht is
hij reeds gearriveerd bij al zijn
hemelende verwanten. Zijn dier-
bare Gerrit zal hem al kwispe-
lend als eerste hebben begroet,
ze zijn weer samen!

Henk van Zuiden